Altijd een beest in bed

Sinds een jaar (of misschien wel langer) eindig ik elke avond met een beest in bed. En nee… het is niet m’n man….

Altijd een beest in bed

Soms is het een leeuw met knaloranje pluishaar. Soms heb ik een gigantische tijger en soms ligt er een kaal geknuffeld beertje aan mijn kant van het bed. Met enige regelmaat wordt er een ander knuffelbeest neergelegd. Een wisseling van de wacht die ik nooit zie. Het beest ligt er gewoon als ik naar bed ga. Een en ander wordt kennelijk goed in de gaten gehouden. Als ik een beest de kamer uitzet ( wegens ‘te groot’ of gewoon omdat ik aan het opruimen ben), dan ligt er diezelfde avond nog een ander knuffelbeest op mijn hoofdkussen.

En dan weet ik dat zoon aan me gedacht heeft. Ik denk dat hij die knuffelbeesten in mijn bed legt, zodat een stukje van hem bij mij is. Waardoor een stukje van mij bij hem is.

Is dat geen mooie symboliek?
Ik weet nu al dat ik de knuffelbeesten ga missen als ze ooit niet meer worden neergelegd.
Net zoals duizend andere dingen die ik waarschijnlijk ga missen als zoon groter wordt.

Wat ga jij missen als de kinderen groot zijn?
(of wat mis je misschien al?)

Ondertussen op bespaarzuinig: goede voornemens voor februari

Foto: stockfoto

...
Share
5 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

17 + vijftien =