De verslaving die smartphone heet

Vorige week liet ik per ongeluk mijn telefoon op het werk liggen. Wat voelde ik me onthand! En tegelijkertijd vond ik het stom van mezelf dat ik dat stomme ding zo miste. Want waar gebruik ik hem nou eigenlijk echt voor – het merendeel van de tijd?

Gewoon om bij te hebben en om ‘even te checken’. Even dit checken en even dat checken. En ondertussen staar je naar een stom schermpje in plaats van naar je kind (of naar je laptop waarop je leuk blogjes kunt tikken ;-)). Ik overwoog nog om ’s avonds (!) terug te rijden naar mijn werk om ‘m te halen. En de man (die het ook een serieus probleem vond) wilde er zelfs op zijn zeldzame vrije ochtend nog wel 40 kilometer voor rijden. Want dat is dus de afstand heen en terug naar mijn werk.

En weet je wat? Ik heb het NIET gedaan. Met als resultaat een paar fijne ontspannen dagen, meerdere geschreven blogjes, een pan hachee met rode kool en het voornemen om iets te verzinnen waardoor ik minder vaak op dat stomme ding kijk.

Ik zou er verdorie bijna zo’n simpel, goedkoop mobieltje voor terug nemen in plaats van die smart-dinges.

Hoe gaan jullie om met de verslaving die smartphone heet?
Of heb jij daar geen last van? (en zo nee: vertel me het geheim!)

Share
17 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

16 + acht =