Een overtuigd ochtendmens

Soms wilde ik dat ik een ochtendmens was. Iemand die om zeven uur (of eerder!) fris en fruitig uit bed springt om enthousiast aan de dag te beginnen. Maar helaas… wat ik ook doe, ik ben en blijf een avondmens die ’s avonds niet in bed wil en ’s morgens niet úit bed wil.

Veel te vroeg…

Dat was ook nooit een groot probleem, tot zoon hier zijn intrede deed. Zoon is nog klein en een overtuigd ochtendmens. In tien tellen gaat hij van slapend naar zingend (en springend…), waar ik in vijf minuten net bij ‘hmpf….?’ ben. Ik houd mijn dekbed de meeste ochtenden angstvallig vast en lig lijdzaam wakker te worden naast / onder een kletsend, rollend, duwend, over me heen klauterend kind. Tot ik moedig genoeg ben om de tocht naar het koffiezetapparaat te ondernemen.

Op weekdagen kleed ik me eerst half slapend aan. Zoon springt rond en kletst de oren van mijn hoofd. Met een wedstrijdje aankleden (die hij altijd wint :-)) zijn we snel beneden. Ik druk de knoppen van het volautomatische expresso apparaat in en hij geeft de poezen eten. Samen doen we de rest van het ontbijtritueel

Pas op het schoolplein wordt ik een beetje mens.

En dan neem ik me voor om die avond eerder naar bed te gaan – echt waar!
Zoals iedere ochtend.

 

Ben jij een ochtendmens?

...
6 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

veertien − twaalf =