Geen vakantie

Inmiddels zijn we ruim twee weken hier. Nog bijna vijf weken te gaan en dan kunnen we weer naar huis. Bij buitenstaanders leeft soms het idee dat het een leuke vakantie is, waarbij er ook nog een kindje mee terug komt, maar persoonlijk zal ik blij zijn als we weer thuis zijn.

Het opnieuw vormgeven van een gezin in een vreemd (niet helemaal kindvriendelijk) huis, in een vreemd land met iedereen van zijn oorspronkelijke woonplek weg is gewoon niet heel relaxt. Het lukt wel en we genieten zeker van de kinderen (die ook best genieten), maar doe mij verder maar mijn eigen bed en ons eigen huis met familie en vrienden in de buurt en Appie die op vrijdagochtend de boodschappen komt brengen ;-). Dat zijn namelijk fijne vaste bakens als het gezinsleven even door elkaar geschud wordt.

De kinderen hebben het meeste last van de veranderingen. Zoon mist zijn vriendjes, de katten en ons huis en hoewel hij het erg leuk vindt om een zusje te krijgen baalt hij soms ook ontzettend van haar. De jaloezie tiert dan even welig. En houden wij eigenlijk nog wel van hem? Onze dochter moet ondertussen wennen aan haar nieuwe plek. Het gaat hardstikke goed, maar soms is ze opeens verdrietig. Bij haar veranderingen hoort ook een afscheid van haar vaste verzorgers en de kinderen die ze kende. En dat doet pijn – ook als je drie bent.

En dus houden we de wereld even heel klein. We probeerden de eerste week een uitstap naar een speeltuin, maar dat was een brug te ver. We bleven vervolgens nog maar een paar dagen thuis. Vandaag bedachten we dat het misschien fijn zou zijn om een eindje te gaan wandelen. Wat inderdaad erg leuk was, tot we midden in het bos belaagd werden door de muggen… We liepen terug, sprongen de auto maar weer in en aten toen maar een ijsje bij de speeltuin. Deden de speeltuin nog even aan en togen weer op huis aan. Dat was ook al wel weer genoeg voor iedereen.

Ergens vind ik het jammer dat we zo weinig van de omgeving zien. Aan de andere kant gaat het in dit geval niet om ons, maar om het welzijn van de kinderen. En dus kocht de man scheerschuim en bellenblaas en zaten we de meeste middagen naast het kinderbadje – afgewisseld met wat schoolwerk, tikkertje, eetmomenten en het nodige balanzen van de kinderen.

We hebben onze handen er vol aan en de kinderen ook.

Het is ook wel goed zo. Maar vakantie… nee dat is voor mij toch iets anders.
Van vakanties rust je namelijk uit….

 

 

...
Share
5 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

twaalf + twintig =