Hagelhak en wiewerds

Wat is tijd toch een raar iets. Dochter is hier pas vier maanden, maar ze begint al te voelen als een onderdeel van onszelf. Dat duurt bij mij namelijk altijd even. Ik moet een kindje eerst leren kennen. Leren aanvoelen wat er bedoeld wordt, wanneer er wat is en weten wat blikken betekenen. Dat duurt even, maar dan zitten mijn kinderen ook onder mijn huid.

 

Één van de dingen die ik echt heel leuk vind aan dochter is hoe ze praat. Dochter is een ontzettende kletskous en kent al een berg woorden. Meer dan ik soms doorheb. Dan komt ze ineens met een woord, waarvan ik niet wist dat ze dat kende. Soms maakt ze zelfs al grapjes. Wat ik voor een driejarige best wel vlot vind.

Bij haar leeftijd en haar best grote woordenschat (met vier maanden hier!) hoort het erbij dat ze sommige dingen verkeerd uitspreekt. En oooh wat is dat schattig 🙂

Hagelhak (nagellak :-)) en wiewerds (lieverds) zijn van die woorden. Papa is een wiewerd volgens dochter (en hoe… papa is de enige die hier constant bloemen krijgt van dochter… LOL), mama is een wiewerd, zoon is een wiewerd en zijzelf is ook een wiewerd. We zijn hier allemaal wiewerds kennelijk :-). Het zijn ook allemaal woorden die aanstekelijk zijn om over te nemen. Probeer het maar: hagelhak bekt veel lekkerder dan nagellak… Af en toe moet ik uitkijken dat ik er zelf geen verbasteringen van maak.

Het leuke is dat ik en zoon haar eigenlijk altijd verstaan. De man verstaat haar meestal en voor de rest van de wereld moet ik  vaak nog even tolken bij sommige woorden.

Kortom: het is (die rottige verkoudheid nu even niet meegerekend) best wel genieten hier.

...
Share
2 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

5 × vijf =