Herfstvakantie stress

We zouden op vakantie gaan en ik boekte een huisje voor de herfstvakantie. Een leuk huisje op zo’n park met zwembad (ongekende luxe) op de Veluwe. En ik juichte daarover tegen de kinderen – twee hele weken van tevoren.

Helemaal vergetend dat zoon altijd bergen stress krijgt van dat soort dingen. Simpelweg omdat ik er ergens met mijn hoofd niet bij kan dat hij daar zóvéél stress van krijgt. En dus zit ik samen met hem (en de rest van het gezin) met de gebakken peren.

Door de dag heen is er een berg meer onrust en er wordt bereslecht geluisterd. Gisteravond én vannacht moest het arme kind huilen. Luid en lang. Want het was zo spannend om naar een onbekend (als in: daar nooit eerder geweest) vakantiehuisje te gaan. Sneu en het wekte kind nr twee ook nog eens (twee keer! Het arme kind!).

Je zou je bijna afvragen waarom we in vredesnaam op vakantie willen, met dit kind enzovoorts. Maar ja…. als we er zijn / zijn geweest is het toch ook wel weer leuk, ook voor zoon. En toevallig houden de andere mensen in ons gezin erg van vakantie. Daarbij: alles ontwijken wat moeilijk is, zorgt er ook voor dat je er nooit aan went.

En dus hadden we het er vanmorgen nog maar eens uitgebreid over. Wat er dan precies spannend was. Alle punten van zorg werden besproken. We maakten gelijk een paar spannende dingen wat minder spannend en zoon voelde zich gehoord en begrepen.

Nu maar hopen dat het zakt. En zo niet, dan bijten we nog even door, zoeken we verder naar handvatten om het minder spannend te maken en ik spreek ernstig met mezelf af dat ik dergelijk nieuws de volgende keer drie tot vier dagen van tevoren vertel.

Ga jij wat leuks doen in de herfstvakantie?

Share
12 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

13 + negentien =