Het nut van sensorisch spel

Met de komst van zoon heeft sensorisch spel haar intrede gedaan. Sensorisch of sensopatisch spel is spel met vormeloos materiaal, wat de zintuigen stimuleert. Spelen met zand en water is hier een voorbeeld van. Gekleurde rijst, scheerschuim en klei zijn andere voorbeelden van sensorisch spel waarbij de tastzin (en soms ook de reuk) wordt geactiveerd.

Zand en kwallen… ook hardstikke sensorisch….

In totaal zijn er zeven zintuigen:

  • Smaak
  • Geur
  • Zicht
  • Gehoor
  • Tast
  • Evenwicht
  • Beweging (propriocepsis, oftewel het bewustzijn van je lichaam)

Bij sensorisch spel wordt er vaak vooral aandacht besteed aan geur, zicht, tast en soms smaak. Het is echter veel breder dan dat. Schommelen (of simpelweg rollen) is bijvoorbeeld ook een vorm van sensorisch spel (evenwicht en beweging). Sensorisch spel werkt weer door op andere zaken. Zo is beweging (oftewel bewustzijn van je lichaam in de ruimte), belangrijk voor de ontwikkeling van wiskundig inzicht. En als er ergens iets wringt op zintuigelijk vlak (zoals een tekort aan het gebruik van bepaalde zintuigen), dan zie je dit ook vaak weer terug in gedrag.

Ook als er niets wringt op zintuiglijk vlak is het leuk om kinderen sensorisch spel te bieden.

Kinderen leren namelijk via hun zintuigen zichzelf en de wereld kennen.
Daarnaast stimuleert het de fantasie, vergroot het de woordenschat (als je erbij zit en helpt om woorden te geven aan wat er gaande is), leert het kinderen om samen te werken, geeft het rust en vinden kinderen het fantastisch 🙂

Kinderen leren als vanzelf dingen over natuurkunde, wiskunde, verantwoordelijkheid en een massa andere dingen.

Het mooie is dat je veel dingen als vanzelf al doet en met een klein beetje alertheid zie je sensorisch spel in de kleine dingen om je heen.

Wie had gedacht dat er zoveel nut in zand en water en een schommel zou zitten?

 

Ps: mocht je meer willen lezen over het nut van sensorisch spel lees dan ook eens even hier.

 

Het enige nadeel van sensorisch spel is dat het vaak rommelig is op de één of andere manier.
Zo speelt zoon graag met een pot vol met gedroogde zwarte bonen. Het is fantastisch sensorisch materiaal waarmee je kunt scheppen, gieten, koken en wat al niet. De bonen mogen, maar ze zitten wel op het randje van mijn rommel-grens. Vooral omdat ik ze na één middagje spelen nog minstens vijf dagen tegenkom…. Vooral het hoogpolige tapijt is een gewilde verzamelplaats voor die dingen.

 

Wat is jouw rommel- grens bij het spelen? 

...
Share
7 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

een + veertien =