Hoe assertief ben jij?

Vanmorgen moest ik bij de oogarts zijn met dochter. Met een koortsig hoofd en een actieve peuter stond ik daar netjes ruim op tijd aan de balie. Helaas was ik het paspoort van dochter vergeten en wist ik niet meer met welke oogarts er een afspraak stond gepland.

Kennelijk waren dat grove fouten zo op een dinsdagochtend. De mevrouw achter de balie vond het in ieder geval nodig om iedere zin die ze sprak te doorspekken met commentaar op eigenlijk alles wat ik zei. Er kwam echt geen vriendelijke zin uit.

Voor de duidelijkheid: ík keek niet zo… het gezicht aan de andere kant van de balie wel (zo ongeveer)

Nu vond ik het van mezelf ook stom dat ik dat paspoort niet bij had en wie die oogarts was. Aan de andere kant: met slechts  twee of drie aanwezige oogartsen en kennis van de geboortedatum moet het nou niet vreselijk ingewikkeld zijn om erachter te komen bij wie iemand een afspraak heeft. En dat paspoort…. tja… iedereen maakt wel eens een foutje? Ik had wel een zorgpas bij maar die wilde ze niet.

Na opmerking nummer zoveel was ik het zat. ‘Nou…. u bent wel knorrig zeg!’ heb ik eruit geflapt.
Voor meer woorden had ik geen puf en dit dekte de lading trouwens ook wel.

Ik kreeg nog wat gemor terug – wat ik heb genegeerd – en toen mocht ik plaatsnemen.
Bij het maken van de vervolgafspraak na afloop van de onderzoeken heb ik me maar gemeld bij haar collega.

Kun jij je ook zo verbazen over de onvriendelijkheid van sommige mensen in representatieve functies? En wat doe jij dan?

Foto: stockfoto
Share
7 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

15 + 5 =