Hoe werkt het in Hongarije?

In Hongarije werken dingen wezenlijk anders dan in Nederland. Op het oog is er niet zoveel verschil: mensen zijn westers gekleed en er rijden (op een enkele antieke lada na) dezelfde auto’s rond als in Nederland – hoewel de auto’s vaak wel wat meer bescheiden zijn en ze inhalen als idioten (vlak voor bochten en als er net een tegenligger aankomt gmbl!).

Een belangrijk onderdeel van het eten hier: ‘paprika’.

Omgangsvormen, vrijetijdsbesteding, ideeën over het opvoeden van kinderen / de omgang met elkaar, het afvalsysteem en de maaltijden (tussen de middag warm eten!) zijn toch best anders dan bij ons. Zelfs de huizen zijn wezenlijk anders met alles gewoonlijk gelijkvloers en een grote voorkeur voor kleur (als het geen roze is, dan in ieder geval beige met bruin…).

Omdat wij geen Hongaars spreken en de meeste hongaren (boven de 25 in ieder geval) geen engels kom je er tegelijkertijd lastig achter hoe dingen werken.

Zo vragen wij ons al tijden af hoe de mensen hier rondkomen met een loon van 350-500 euro per maand (dat is een arbeidersloon), terwijl de prijzen in de winkels ongeveer gelijk liggen aan die in Nederlanden. En wat moeten we in vredesnaam met het glasafval doen? Een glasbak hebben we nog niet gezien. Dan is er nog het vraagstuk waarom je hier in de woonwijken bijna niemand buiten ziet. En – last but not least – hoe krijgen ze hun kinderen zo perfect fluisterstil? (serieus: we zien hier vooral zeer rustige, braaf meelopende, niet gillende / rotzooiende kinderen – behalve die van ons dan…. ahum…) Aan de andere kant las ik weer dat het braaf luisteren dusdanig strikt was ingebed dat eigen initiatief – en daarmee leidinggevend personeel – lastig te vinden was. Nah… eigen initiatief te over in ons gezin inderdaad. 

Dit blog van een Nederlandse journalist die in Hongarije woont geeft een leuk inzicht in de Hongaarse samenleving, voor wie het weten wil. 

Ondertussen is het ons in 4 weken tijd 1 keer gelukt om 1 kliko geleegd te krijgen. Go us! Het is een (kennelijk) ingewikkeld systeem waarbij er de ene keer groenafval in de zwarte kliko wordt opgehaald en de andere keer restafval. Daarbij leek de ophaaldag op dinsdag te zijn, maar soms is dat niet zo (of maar van 1 bak) en staan er soms op woensdag of een andere dag bakken buiten. 

Inmiddels zijn we er erg alert op. Misschien lukt het ons om voor ons vertrek nog een kliko geleegd te krijgen. De kliko met plastic, papier en blik is onderhand namelijk wel erg vol aan het worden. 

Tja en verder is het gewoon heel leerzaam om even ontworteld te zijn. Om dingen niet op de automatische piloot te kunnen doen, omdat je van de helft niet weet hoe het werkt. Om de aanschaf van een (gigantische) halve watermeloen in het Hongaars bij een stalletje als een succes te zien en dit te vieren (met heel veel watermeloen 😉 ). Aan de andere kant vinden we die ontworteling, samen met een nieuw gezinslid erbij best een pittig iets. Dus hoewel we weg zijn van Hongarije (en van het eten hier 🙂 ) zijn we al wel de dagen aan het aftellen.

Nog 2 weken en dan zijn we weer thuis! Yessssss!!!

...
Share
One Comment

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

twee × 2 =