Ik ben een meisje

Waar zoon op zijn vijfde nog heel lief verkondigde dat hij later moeder wilde worden (smelt – haha) is dochter zich erg bewust van haar meisje – zijn.

Meerdere keren per dag verkondigt ze dat ze een meisje is – en zoon is een jomme. Mama is ook een meisje en papa is weer een jomme.

Ook tegen anderen moet ze het bij een kennismaking altijd even zeggen. Niet dat het te missen is met haar knalroze jas, jurkjes en zoete t-shirts met prinsessen trouwens… alles wat niet roze is of waar geen / prinsessen / vlinders / bloemen op zitten is ‘niet leuk’.

Ik bestelde dan ook maar een knalroze winterjas. Wel een  buitensportjas, want dochter is wel een stoér meisje. Ze klimt graag (en hoog), speelt met blokken (en met arme barbies zonder armen en benen) en staat bij vallen meestal gewoon weer op om door te gaan. Net zoals zoon trouwens. Zolang het bloed er niet uit druipt valt het meestal wel mee. Daarbij gaan wij ook naar de speeltuin of het strand als het miezert of vriest – al dan niet met een genuttigd tussendoortje in de buitenlucht. Een roze, warme winterjas werd het dus. 

Ik vind het ondertussen (als niet meisje – meisje) erg grappig om een dochter te hebben die van roze, kettinkjes en frutseltjes houd. Nu nog een stel blitse en betaalbare bergschoenen vinden waar ze deze winter op rond kan struinen en dan zijn we allebei blij. Want wie zegt dat je niet stylish en stoer kunt zijn ;-).

Hebben jouw kinderen een uitgesproken smaak?

Foto: stockfoto
...
Share
2 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 − twee =