Mijn vier favoriete series op netflix

Alle afleveringen van mijn favoriete netflix series zijn op… En dat is wel even een knelpuntje. Want hoewel ik geen groot televisiekijker ben, vind ik het heerlijk om aan het einde van de dag even naar één van ‘mijn’ series te kijken. Een grote mok thee met een stukjes chocolade erbij en even ontspannen zonder dat ik zelf iets hoef te doen. Heerlijk!

Mijn favoriete Netflix series zijn:

Downton Abbey

Voor wie nog niet in de serie verzeild is geraakt: de serie speelt zich af in een gigantisch landhuis. Je volgt er het wel en wee van de familie (vader, moeder en drie dochters) en de bedienden.

De eerste afleveringen spelen zich af aan het begin van 1900, nog voor de start van de eerste wereldoorlog. Het valt op dat er een duidelijk standsverschil is met veel regels hoe het hoort (en niet hoort). Ondanks dat zijn boven (de aristocraten) en beneden (de bedienden) toch meer verweven dan je zou denken. Er is een soort wederzijdse afhankelijkheid en goodwill die samen met het standsverschil zorgt voor een ingewikkelde dans tussen mensen. Het klinkt als een soort negentiende eeuwse soap, maar door het prachtig neerzetten en filmen van de personages is het zoveel meer dan dat.

Homeland

Homeland is een serie met inmiddels zes seizoenen op Netflix. De belangrijkste hoofdpersoon in deze serie is Carrie Mathisson een gedraven CIA-agente.

De eerste drie seizoenen spelen zich af  rondom Nicholas Brody, een Amerikaanse Sergeant marinier, die gered is uit krijgsgevangenschap. De vraag is echter of hij een oorlogsheld is of een mogelijke terrorist.

In seizoen vier is Carrie Mathison inmiddels hoofd van het CIA-station in Kabul. De spannende afleveringen spelen zich af in Pakistan en Afghanistan. In seizoen vijf heeft Carrie het helemaal gehad met de CIA. Zij werkt inmiddels als hoofd beveiliging voor de Düring Foundation. Een liefdadige organisatie onder leiding van de filantroop Otto Düring, die zijn kapitaal gebruikt om wereldwijd mensen te helpen. Carrie raakt hierbij weer verzeild in allerlei samenzweringen.

Wat ik goed vind aan deze serie is dat je van het begin tot het einde op het puntje van je stoel zit. Klopt het wat Carrie vermoed? Of ziet ze spoken als gevolg van haar psychische kwetsbaarheid (Carrie is manisch depressief). Bij deze serie stap je in een soort voortdenderende trein, waarbij je niet weet waar je uit gaat komen. Tot mijn genoegen waren de laatste twee seizoenen zonder Brody net zo spannend en meeslepend als de eerste drie.

Modern Family

Deze Amerikaanse serie is kort, onderhoudend en grappig door de herkenbaarheid. Niet gek dat de serie meerdere prijzen in de wacht sleepte.

De afleveringen draaien rond drie gezinnen die familie van elkaar zijn. Verdeeld over drie huishoudens volg je drie generaties. In de interactie met elkaar (binnen en buiten het eigen gezin) lopen zij tegen oh zo herkenbare dingen aan.

Ik vind het een fantastische serie om even mijn zinnen te verzetten.

Orphan Black

Orphan black is eigenlijk een serie waarvan ik vind dat je ‘m moet kijken zonder dat je al wat over de inhoud weet. Dus tja… wat zal ik er eens over zeggen? Je start met Sarah Manning die getuige is van de zelfmoord van een vrouw die erg veel op haarzelf lijkt. Ze neemt vervolgens haar identiteit over. Vanaf daar wordt het steeds ingewikkelder en vreemder.

Het is een serie met elementen van een thriller en science fiction in zich. Om sommige stukken moest ik ook erg lachen. Het is in ieder geval een aanrader. Zeker als je van spannende series met samenzweringen houdt.

Een nieuwe favoriet?

Helaas zijn dus alle afleveringen van m’n favoriete series op. Gelukkig heb ik een nieuwe serie gevonden die ik wel aardig vind:

Call the midwife:

Deze serie speelt zich af in de vijftiger en zestiger jaren in een achterstandswijk in Londen (Poplar). De serie draait om een net afgestudeerde verloskundige: Jenny Lee. Zij heeft ervoor gekozen om vroedvrouw te worden bij het klooster. Je volgt zowel de zusters (die ook verpleegtaken hebben) als de verloskundigen.

Bij de tweede aflevering vroeg ik me even af hoeveel bevallingen ik te zien zou krijgen (in het nette he… je ziet niets er is alleen wat herrie), maar het valt me mee. Ik vind het een mooie, soms aangrijpende serie. Door de filmbeelden waan je je in de jaren vijftig. Het meest typische vind ik de kinderwagens die met kind en al worden buitengezet om te luchten, terwijl moeders binnen het huishouden doet.

 

 

Heb jij nog tips voor leuke netflix series?

Share
14 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

3 × twee =