Over schoenen en persoonlijkheid

Wat ik zo leuk vind aan de adoptie van een peuter is dat je een kindje krijgt waar het karakter er al zichtbaar in zit. Zo loopt ons meisje graag op blote voeten en is ze DOL op schoenen. Die twee dingen lijken elkaar tegen te spreken, maar daar heeft zij geen last van. Meerdere keren moest ik al terug de speeltuin in om een paar schoenen te zoeken voor een hard huilend kind. Want op blote voeten in de speeltuin is prima, maar no way dat ze de auto in gaat zonder schoenen.

Wat overigens best een gunstig iets is aangezien wij notoire schoenen-vergeters zijn. Zoon zijn eerste door ons gekochte klompjes lieten we in Boedapest naast de auto staan toen we naar Nederland terug reden. Dat zal ons met dochterlief niet zo snel gebeuren.

Vooral haar slippers zijn haar lief. Niet dat ze die dingen ooit langer dan 1 minuut aan heeft, maar ze zijn kennelijk heel fijn om mee rond te sjouwen en om op te kauwen…

Verder is het wonderlijk hoe goed ze bij ons past. Lief, maar toch stoer. Pittig en tegelijkertijd heel zelfverzekerd – soms op het stoicijnse af – met een heerlijke lach en een goed gevoel voor (wilde) humor… Precies wat past bij wat er al is.

Wat is dat toch knap dat men hier (en in Nederland) dat zo goed heeft weten te matchen.

...
Share
3 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

7 + vier =