Samen slapen

Na 5 weken met zijn allen op 1 volle, warme kamer deden we thuis een poging om iedereen in zijn eigen bed te laten slapen. 

Het blijkt echter weer dat dit voor mij in de eerste periode van wennen en hechten niet werkt. Ik slaap slecht omdat ik de nabijheid van dochter mis en omdat ik bang ben dat ik het niet merk als ze huilt. Daarbij was zoon iedere nacht twee keer wakker en de man sliep weer slecht door mijn gewoel en geloop. Waarna de hele meute dan weer om zeven uur naast ons suffe hoofd stond te springen. 

Halverwege de derde nacht met een giga slaaptekort en twee gelijktijdig huilende kinderen was ik het zat en hakte ik ad hoc een knoop door. Ik verhuisde mezelf, dochter en een groot matras naar zoon zijn kamer om daar met zijn allen zonder verder gedoe en gehuil rustig in slaap te vallen.

En daar slapen we nu dus nog steeds. En wat blijkt?  

Acht uur (of later!) vinden de kinderen opeens een prima tijd om wakker te worden. Vanmorgen was het kwart over acht voor de eerste zijn ogen open deed. Wat een luxe! Zoon wordt ’s nachts niet meer wakker en dochter slaapt ook heerlijk door. Ik slaap zonder al dat nachtelijke gedoe ook beter en ik heb rust omdat ik wéét dat ik wakker wordt als er ’s nachts iets met dochter is. En die ene keer dat ze dan toch om zes uur licht wakker wordt, dan zeg ik dat ze nog even moet slapen ;-).

Kortom: hoewel de man en ik liever samen slapen zijn we allemaal blij met de nachtelijke rust en de uren extra slaap. Mijn eigen bed komt wel weer als iedereen gewend is aan de nieuwe status quo.

Daarbij denk ik dat hechting ’s nachts doorgaat. Dochter en ik boetseren op deze manier verder aan onze zielelijntjes terwijl we slapen – en ook zoon vaart wel bij deze nabijheid.

Slapen / sliepen jouw kinderen bij jou?

...
Share
10 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

een × 5 =