Slaap perikelen

Voor mij is alles voor 7.30 uur nacht. Die grens was al met enige moeite verlegd toen zoon kwam. Gelukkig lukte het hem na een poosje om tot 7 uur op zijn kamertje te spelen of om zelfs te slapen tot die tijd. Toen kwam dochter en kwam ik erachter dat twee kinderen véél  lastiger zijn om ‘uit te laten slapen’. Want dat is 7.00 uur voor hen: uitslapen.

Ze doen hun best hoor en er waren hele periodes dat ze wel tot 7 uur sliepen. De laatste tijd is het echter steeds vroeg. Al weken achtereen zijn ze voor 6.30 uur paraat. Gewoonlijk maakt de één de ander wakker (al dan niet expres) en als ze samen spelen hoor ik ze altijd. Hoe zacht ze ook proberen te doen. Er moet namelijk altijd wel even hysterisch gehinnikt worden of de barbies roepen om hulp en die kinderstemmetjes zijn sowieso schel.

Dus mopperde ik een aantal weken rond 6.15 uur over het wakker worden en het volume. Zonder enig resultaat. Na drie weken mopperen en een groeiend slaaptekort is het me duidelijk: ik moet echt vroeger naar bed. Dan ga ik het overigens nog steeds hebben over het tijdstip en het volume, maar dan vanuit uitgeruste staat.

Uiterlijk 22.45 uur moet het licht uit – liefst eerder. Voor mij is dat een uur kinderloze rust per dag minder dus dat is best wel wat. In theorie zou ik ’s morgens tussen 6.15  en 7.00 uur nog wat voor mezelf moeten kunnen doen, maar dat is toch anders. Zeker als avondmens: alles voor 7.30 uur blijft voor mij te vroeg.

Nou ja… grmbl grmbl… het zal wel weer over gaan. Maar soms (= iedere keer dat we het erover hebben) ben ik flink jaloers op de moeder van leenkind. Leenkind slaapt namelijk graag uit: 9.30 uur haalt ze makkelijk in het weekeinde. Daar moet ik regelmatig even aan denken als ik om 6.15 uur wakker wordt gemaakt op zondagochtend…

 

Wat is jouw ideale tijd om op te staan?

En….. gebeurt dat ook?

 

 

Share
4 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

een + 7 =