Spannend wachten

Eerder al schreef ik over onze adoptieplannen en het voorstel wat we kregen. Daarna was hier een poosje radiostilte wegens duizend dingen om te regelen in vijf weken tijd en mijn eigen volle hoofd.

Inmiddels hebben we 2 dagen gereden en zijn we gearriveerd op onze plaats van bestemming: een woning in het oosten van Hongarije. Hier zullen we 6-7 weken verblijven voor de adoptie.

Er zijn vervelender plekken om te wachten 😉

Thuis is er een huis- en poezenoppas en lopen de dingen zonder ons gewoon door (heel raar vind ik dat altijd) terwijl wij hier op avontuur zijn. Op avontuur, met een Lidl om de hoek 🙂 want zo werken dat soort dingen.

Het leuke aan gewoon ergens in een woonwijk zitten (in plaats van op een camping of ander vakantieverblijf) vind ik dat je een andere kant ziet van een land. Zo zitten we aan een onverharde weg in een kennelijk goede buurt (je kunt beter een egale onverharde weg hebben, dan een verharde weg met gaten trouwens – en zo leert een mens weer wat). De meeste mensen hier spreken geen engels, wat ons dwingt om de ooit geleerde hongaarse woordjes weer tevoorschijn te toveren. Ik heb er al een wc mee gevonden :-).

Vannacht hadden we een heftig onweer zoals je die volgens mij alleen in landklimaten hebt, met keiharde knallen en donder en bliksem die wegsterven en weer terugkomen. Zoon schrok er wakker van en kleefde zich aan ons vast, waarna we zijn matrasje maar naar onze kamer verhuisden. De man is aan het uitvogelen hoe het espresso apparaatje werkt (zo fijn dat espresso hier standaard is!) en zo wachten we tot we later deze week eindelijk – eindelijk onze dochter gaan ontmoeten.

Ik vind het spannend.

...
Share
11 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

twintig − 1 =