Thuis: van rennen naar rust?

Na een aanloop van drie maanden ben ik dan eindelijk werkeloos. Of beter gezegd baanloos, want ik zit hier bepaald geen duimen te draaien. En weet je: het is raar. Mijn hele lijf, mijn hele denken is nog steeds ingericht op een sprint: een lange, eindeloze, dagelijkse sprint. Een sprint waarvan ik overigens niet eens doorhad dat ie er was, toen ik er nog aan mee deed.

Nou ben ik effectief nog maar anderhalve week zonder werk, dus hopelijk zakt het nog wat. In ieder geval valt het me op dat ik constant druk ben.

Als er een moment rust is, dan gooi ik nog even een was in de wasmachine. Is zoon zoet aan het spelen, dan benut ik die tijd door even een telefoontje te plegen. Enzovoorts. Alles gericht op efficiëntie en een tekort aan tijd.
De efficiëntie hou ik er graag in, maar de haast mag er wel af.
Zen in Zeeland

Hoe gehaast ben jij?

4 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

dertien − 9 =