Uit in de supermarkt

Als ik ergens kriegelig van wordt, dan is het van manlief die naar de supermarkt gaat. Begrijp me goed: ik heb een hele lieve, meedenkende man die altijd boodschappen wil doen als ik er om vraag. Het punt is alleen, dat hij dat ook doet als ik er níet om vraag. Zelfs als ik expliciet zeg dat hij GEEN boodschappen mee moet nemen.

 

Als je mijn man in een supermarkt zet, dan loopt hij daar langzaam genietend rond. Hij haalt eens een bakje koffie en slentert langzaam met zijn karretje langs de schappen. Eigenlijk is het gewoon een uitje voor hem.

Ik daarentegen heb een hekel aan boodschappen doen. Het liefste bestel ik online (want dan hoef ik de winkel niet in :-)). Moet er dan toch een supermarkt bezocht worden, dan is dat een aktie die op een zo hoog mogelijk tempo wordt uitgevoerd. Overigens geldt hierbij een uitzondering voor groentenwinkels en markten. Daar winkel ik graag.

Je zou bijna voorstellen dat de man dan altijd de boodschappen maar moest doen. Bijna… want qua budget moesten we dan wel het huishoudgeld verdubbelen. Hoewel de man wel steeds prijsbewuster wordt, dus er is hoop. Tegenwoordig koopt hij een meer artikelen van het basic merk en met een 35% kortingssticker erop.

Maar goed… Gisteravond kwam de man langs de AH. En nu heb ik dus 8 ons runderlappen, een plantje munt, 5 tomaten en een netje uien, waarvan de man vandaag een stoofschotel wil maken. Hij kocht het van zijn eigen maandgeld.

Eigenlijk best wel heel lief dus.

 

Alleen laat ik het mooi niet meetellen voor het boodschappenbudget 🙂

 

 

...
Share
12 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vijftien − zeven =