Uitslapen is voor sukkels

Als je hier al wat langer mee leest, dan weet je waarschijnlijk wel dat ik bepaald geen ochtendmens ben. Ons geluk dat we kinderen mochten krijgen botst na al die jaren nog steeds met regelmaat op dat puntje.

De laatste weken doe ik erg mijn best om op tijd naar bed te gaan. Om 22.45 uur moet het licht uit. Dat geeft namelijk net genoeg rek om 6.15 uur als wektijd aan te kunnen. Opstaan doe ik dan nog steeds niet voor 7 uur, maar in ieder geval irriteer ik me dan ‘s morgens minder aan het kinderlawaai en ben ik overdag beter te genieten.

Wat ook nodig is, want peuter maakt regelmatig wel het hele huis wakker om 6.15 uur, maar is dan vervolgens zelf stik sjachereinig… grmbl! Wat peuterdriftbuien oplevert over dingen als dat ze hulp krijgt bij iets waar ze hulp bij wil (….).

Vanmorgen was het 5.15 uur trouwens. Toen heb ik wel even gefoetert.

Gelukkig is de man thuis, op en kreeg ik koffie inmiddels.

Verder roep ik op dit soort ochtenden maar slaperig – stoer (bestaat zoiets?) tegen de man: ‘Uitslapen is voor sukkels!’.

En wacht ik betere tijden af.

 

...
Share
9 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

vijf × drie =