Van één naar twee kinderen

Als kersverse moeder van twee vind ik het soms best hard werken. Niet om te klagen hoor, want nooit dacht ik me zo rijk! Het verschil van één naar twee kinderen voel ik echter wel. Het is een grotere verandering dan ik had gedacht.

Opeens is er vier keer zoveel was (want dochter morst ook op mij…), veel meer zooi, moet ik echt ogen in mijn rug én van voren hebben, is er minder tijd om te zitten en kunnen administratieve dingen enkel ’s avond – nadat de boel (een half uur later dan eerst) na een druk avondritueel eindelijk op bed ligt. Dan heb je nog van die dagen dat de kinderen allebei slecht slapen (met waak – en slaaptijden die elkaar afwisselen) en dagen waarop ze enkel ruzie met elkaar lijken te kunnen maken (gelukkig weinig!).

Daarbij brengt een adoptie niet alleen vooraf, maar ook achteraf toch een bergje papierwerk met zich mee. Tel daar de administratie voor de man zijn bedrijf en de gezinsadministratie bij op en je hebt best veel administratief werk.

En dus plan ik voor elke avond drie administratieve taken in. Zo vroeg ik vandaag de kinderbijslag aan en beantwoorde ik twee mailtjes waar ik even bij na moest denken. Daarna ging ik op zoek naar een dood beest.

Het stonk namelijk in de schuur en er waren ook verdacht veel vliegen. Aangezien de katten de schuur tijdelijk even mogen gebruiken als nood-huiskamer zolang onze driejarige ze nog de stuipen op het lijf jaagt, zou er best een dode rat kunnen liggen.

Gelukkig was dat niet zo. Er lag een tas geraapte schelpen die ontzettend bleken te stinken. Ik gooide het hele zooitje weg en streepte inwendig weer een klusje af.

Mooi! Nu is het tijd voor Netflix 😉

Voor sommigen is het misschien nog ver van hun bed, maar ik ben erg benieuwd hoe andere moeders de overgang van 1 naar meer kinderen ervaarden. Was het makkelijker of juist moeilijker dan je dacht? Moest je erg wennen? 

 

Share
6 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

14 − twee =