Vol programma en verliefd

Na het spannende wachten zijn we een vol programma ingevlogen. Hongarije heeft namelijk een vast, zorgvuldig programma rondom adoptie. Dit betekent dat het contact tussen adoptieouders en het kind / de kinderen geleidelijk aan wordt opgebouwd en dat de aanwezige informatie rondom het kind zo goed mogelijk wordt gedeeld. We herkennen de stappen van onze eerste adoptiereis, alleen waren we vergeten hoe vermoeiend die eerste week van kennismaking was :-).

Het programma:

Op de eerste dag van het programma mag je vragen stellen aan de voogd en adoptie-medewerkers. Hier is een tolk bij vanuit de vergunninghouder (dat is de organisatie die de boel begeleid vanuit Nederland). Na dit vragenuurtje reis je samen met de voogd, adoptie-medewerker en tolk naar het pleeggezin of tehuis (Hongarije werkt veel met pleeggezinnen), waar je kennis maakt met het kindje / de kinderen en de verzorger (s). Dit duurt ongeveer 1 – 1 1/2 uur (+ de reis er naartoe). Daarna rijd je weer naar je tijdelijke huis.

De daarop volgende dagen wordt het contact steeds wat uitgebreid. Eerst op de plek waar het kind bekend mee is. Vervolgens ga je samen een klein uitje maken. Daarna maak je twee uitjes op een dag (niet heel groot hoor… denk speeltuin). Als volgende stap neem je het kindje overdag mee naar de ‘eigen’ woning. ’s Avonds breng je het dan weer terug, waarbij je (naar onze ervaring) vaak wordt binnen gevraagd voor koffie. Dit zijn heel waardevolle momenten.

Omdat je ‘eigen woning gewoonlijk een eindje verwijderd is van pleegouders / tehuis rijdt je die eerste week heel wat af. In het begin gaat de tolk steeds mee, maar ook die laat steeds meer los. In dit geheel is er ook ruimte om aan de verzorgers / pleegouders vragen te stellen over het dagritme en wat er verder bekend is (met tolk erbij natuurlijk ;-)) en om verder kennis te maken met de verzorgers.

Kortom: Die eerste week is een zorgvuldig, maar vol programma voor iedereen. Want naast dit alles met je ook gewoon nog eten en zijn er nog zaken als  boodschappen en de was. Daarbij is het gewoon ook een heel intense periode. Blijdschap en verlies lopen dwars door elkaar heen. Want ja: onze dochter laat ook wat achter: haar leventje zal er straks opeens heel anders uit zal zien. En dat doet met jezelf als ouder ook weer wat.

Op dit moment zitten we halverwege de opbouw van het contact. Vandaag krijgen we onze dochter voor de tweede keer een dag mee naar ons huis. Wat fijn om in onze ‘eigen’ omgeving samen te zijn als gezin. Het gaat hardstikke goed. Ook tussen de kinderen (en met beide kinderen) gaat het goed. Zo’n wonder hoe dat werkt.

En wij? Wij zijn totaal verliefd :-).

 

...
Share
4 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

1 × 4 =