Wij zijn bomen

Net zoals veel andere ouders (denk ik? Geen idee of dit ook echt klopt 🙂 nou gaat iedereen natuurlijk schrijven dat het niet zo is…) hebben wij codewoorden voor sommige zaken. Zo zeggen we tegen elkaar ‘je bent een boom’ als we elkaar eraan willen herinneren rustig te blijven ademhalen wanneer zoon de bocht uit vliegt.

We spraken erover in de auto, dat het ons steeds beter lukt om altijd een boom te zijn. Natuurlijk ving zoon weer van alles op. ‘Ik ben ook een boom.’ verkondigde hij. Hij trok er een sereen gezicht bij en haalde diep adem. ‘Ik ben een appelboompje.’

‘Oh… ‘vond de man. ‘Da’s ook toevallig. Wij zijn bomen en nou ben jij opeens ook een boom. Ik wist niet dat het besmettelijk was.’ ‘Nou’ zei zoon. ‘Jullie zijn toch ook bomen?’ Wij gaven bevestigend antwoord. ‘Nou’ ging zoon verder, ‘Ik ben jullie kind, dus dan ben ik ook een boom.’ We hebben er hartelijk om moeten lachen en gaven hem gelijk. Veel dingen zijn erfelijk en andere dingen neem je gewoon over als kind (verrassend veel kan ik melden). Als je twee ouders hebt die bomen zijn, dan wordt je zelf dus ook een boom. Een appelboompje kennelijk.

Nou… da’s toch mooi dan 😉

Wie weet wat voor serene rust je daarvan krijgt en nog appels op de koop toe.

 

...
Share
3 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

elf + negentien =