Ziek en (een beetje) zielig

De man is een paar dagen weg voor zijn werk en ik ben ziek. Dat zul je net zien! Ik vind dat altijd een uitdagende combinatie. Op dat soort dagen merk ik goed hoeveel de man stiekem doet.

Gelukkig liep vandaag al veel beter dan gisteren. Gisteren was echt zo’n taaie dag. Ik hoestte mezelf om 4.45 uur wakker en bleef (hoestend) wakker… De man vertrok, de kinderen waren allebei van slag wat weer leidde tot allerlei gehuil en gedoe. Ik liep als een stemloze, hoestende dweil rond (met fijn 4 ritjes naar school en twee bezoekjes aan de huisarts) en dochter stopte tussen de bedrijven door nog even een kraal in haar neus die ik er zelf niet uit kreeg…  Er poepte ook nog een vogel op mijn bril trouwens, en de ipad ging kapot.

Zó’n dag dus. Het zijn de enige dagen dat ik soms even met weemoed terugdenk aan de dagen dat ik gewoon ziek en zielig in bed kon gaan liggen.

Het fijne aan rotdagen is dat de dag erna bijna altijd beter is. Ik was vanmorgen al helemaal blij met het koortsvrij zijn en ‘maar’ twee ritjes naar school. Als bonus had ik ook nog eens 7 uur geslapen.

Omdat ik nog steeds een beetje een dweil ben en praten zorgt voor enorme hoestbuien besloot ik de kinderen ’s middags maar mee te nemen naar de binnenspeeltuin. Dochter vindt dat GEWELDIG en zoon zag er een bosje vriendinnetjes van school. Waardoor beiden zich fantastisch vermaakten en ik fijn kon zitten.

Nou hopen dat die ellendige hoestbuien snel weg zijn. Vooral ’s nachts is het een ellende. Noch de codeïne, noch de promethazine die ik van de huisarts kreeg helpen voldoende om echt goed te kunnen slapen.

Hoe kom jij zulke dagen door?

 

...
Share
12 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

1 × twee =