Kinderzorgen

Eerder schreef ik al over hoe het niet liep met zoon op school. Maandag zou hij gewoon weer beginnen, maar de terugkoppeling van die ene ochtend vond ik dusdanig zorgelijk dat ik er weinig heil in zag. Toen er ’s avonds ook nog een meltdown volgde (na een paar dagen van redelijke rust) was ik er klaar mee.

En dus hield ik zoon thuis en volgde er de dag erop een gesprek. Want school vond ook dat het niet langer kon. Maar hij moest volgens school wel weer naar school, echter zonder dat er een plan was om het werkbaar te maken voor zoon juf en klas.

Ik hield mijn been stijf en betoogde dat een planloze start met een overvraagd en inmiddels overbelast kind vraagt om problemen voor alle partijen (inclusief ons gezin). En dat dit ongetwijfeld zal leiden tot de conclusie van school, dat zoon daar niet op zijn plek is. Wat misschien ook zo is, maar wat niet geconcludeerd dient te worden op basis van onheuse omstandigheden.

En dus is zoon nog twee weken thuis.

Waar het inmiddels best goed gaat. De rust keert nog verder weer, er wordt leuk gespeeld en geluisterd (meestal dan toch) . Ons lieve, leuke, zachte blije jongetje laat zich het merendeel van de dag weer zien. En ik hoef véél minder hard te werken als moeder :-). Da’s ook fijn. Kan ik weer eens rustig naar de WC, of telefoneren of zo.

Soms ben ik blij met mijn eigen stijfkoppigheid.

 

 

 

 

...
Share
15 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

acht − zeven =