December perikelen

Zo rustig als het op mijn blog is, zo druk is het hier thuis. Wat is die decembermaand toch altijd een periode van doorbikkelen met een kind wat niet tegen afwijkende dingen / teveel prikkels kan. De Sint zit nog niet op zijn boot of de onrust over de kerst slaat alweer toe.

Om toch maar zoveel mogelijk rust in te bouwen zijn alle afspraken in de kerstvakantie al zoveel mogelijk gepland, zodat we ze in hapklare brokken op de kalender kunnen zetten voor zoon. Echt zo niet ons ding om alles vooruit te plannen en te regelen, maar als het helpt, dan zijn we er blij mee. Bij het plannen proberen we de agenda ook nog eens zo leeg mogelijk te houden. Want wij vinden die feestjes dan wel leuk, maar zoon dus echt niet. En de onrust die eruit voortkomt vindt niemand leuk. En dus wordt er geschrapt en geschipperd. Want een beetje familie en feest horen er toch echt wel bij – maar zoon overvragen schiet ook echt niet op.

De verjaardag van schoonzus en nichtje een paar dagen voor kerst vallen helaas af…  Met kerst splitsen we ons op om het aantal bezoekjes te beperken (en toch allebei onze ouders te zien). De (kunst)boom zetten we neer op de 24e en tuigen we de 27e weer af. En oud en nieuw is nog een vraagteken. Of thuis, of tot een uur of negen bij familie en daarna naar huis – wat misschien ongezellig lijkt, maar wat echt het beste van twee werelden is (zeker als je weet dat we altijd tussen 6.00 en 7.00 uur gewekt worden. Binnenkort moet ook dat duidelijk zijn, want dan kan het op die kalender.

Dan is er nog een verjaardag tussen kerst en oud en nieuw (waar ik waarschijnlijk alleen heen ga) en morgen is het kerst- schoolfeest, wat dochter op school viert en zoon thuis.

Ondertussen vind ik die decembermaand opnieuw best pittig. Zoon is gelukkig wel weer wat rustiger sinds Sinterklaas weg is, maar we zien nog steeds een hoop gedrag wat er voor december veel minder was:  constant druk gedrag, uitdagen, boosheid, niet luisteren, ruzie zoeken, irritante tics (ieder loos moment de katten optillen – grrr!) en heel veel onnadenkende acties.

Logisch – maar echt hard werken als moeder, als je sfeer, orde en verhoudingen enigszins goed wilt houden. Bij zoon kun je dingen namelijk niet op de automatische piloot doen ‘Stop daar eens mee!’ roepen heeft in deze maand echt geen zin – en werkt vaak alleen averechts. Onrust betekent namelijk uitdagen bij onze zoon. En dus wordt er veel afgeleid, omgeleid en genegeerd. Ook al is het ’t zoveelste akkefietje van die dag en ook al staat het volume op tien…. Wat niet altijd lukt zoals jullie misschien zullen begrijpen – en al lukt het wel, dan is het nog steeds stik-vermoeiend.

We krijgen wel steeds meer door waar de overprikkeling door komt – mede doordat zoon dat meer en meer zelf aangeeft. En iedere december gaat het beter – daar houden we ons maar aan vast.

Ondertussen waren de man en ik een week flink ziek, terwijl de kinderen kwakkelden, reed ik leenkind en haar moeder twee keer naar de huisarts (want die waren ook flink ziek), gingen we naar de tandarts en waren er nog een paar zorgafspraken.

Gelukkig begint vrijdag de vakantie!

Hou jij van december?

 

...
Share
7 Comments

Laat een reactie achter op Nini Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.