Een bijzondere dag

Vandaag was een bijzondere dag: zoon is namelijk net zolang bij ons als dat hij niet bij ons was. Vanaf nu is hij dus langer bij ons en dat is best wel iets. Daarbij heb ik wel eens gelezen dat voor volledige hechting aan het adoptiegezin 2 x de aankomstleeftijd staat. Dat is waar we nu zijn. En ook al weet ik inmiddels dat hechting niet zo rechtlijnig werkt, het is toch een mooi idee.

En dus bakte ik nog maar eens wat.

Na chocolade-amandelmuffins voor school en kerstboomkoekjes met suikerglazuur voor kerst bakte ik dit keer een taart. Een recept van Nigella Lawson, waarvan ik steeds vergeet hoe decadent die taarten van haar zijn. Denk boter, suiker, nog meer boter, nog meer suiker, dan nóg meer suiker en boter en dan nog een berg gesmolten chocolade eroverheen – en dát bekleedde ik met suikerversiering, waar we dan nog slagroom bij eten… Ik hou de stukjes maar klein geloof ik :-).

De taart is in ieder geval heel mooi, lekker,chocoladerig en machtig geworden. Precies waar we allemaal dol op zijn.

De man en ik versierden de kamer en we schreven een brief aan zoon hoe blij we met hem zijn.

’s Middags gingen we naar een binnenspeeltuin en namen leenkind mee. De taart ging ook mee. Het was een gezellig, drukke boel met vermoeide kinderen bij thuiskomst.

En ik ben dankbaar, wederom.

 

 

 

 

 

...
Share
6 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

negentien − 4 =