Een heel andere wereld

Gisteravond keek ik een film op Netflix. Aangezien ik zin had in iets zoetsappigs koos ik voor Baby Boom. Het bleek een film uit 1987 over een carrièrevrouw die onverwacht een baby erft (zoals ik al zei: ik had zin in iets simpels…). En wat heb ik genoten van die film. Qua film was het geen hoogstandje, maar wat was ie grappig! Niet alleen omdat de hoofdpersoon grappig was, maar vooral omdat de jaren tachtig door heel de film heen ademden.

Vrouwen droegen van die hobbezakkige jassen met hele brede, flink aangetrokken centuur. Gigantische oorbellen maakten het geheel af (wat was de kleding toen toch lelijk). Mensen belden allemaal met de vaste telefoon (ik was echt even vergeten dat, dat maar zo kort geleden was) en zelfs de kleuren van de film (en het tempo) waren anders. Oh ja: en de hoofdrolspelers waren niet van die opgepimpte schoonheidsidealen, maar mensen van vlees en bloed. De hoofdrolspeelster was duidelijk van voor het botox tijdperk: ze had rimpels mensen!

 

Misschien moet ik nog maar eens wat films uit de jaren tachtig opzoeken.

Sjongejonge…. ga ik op mijn leeftijd al helemaal op de nostalgische toer 🙂

Kun jij ook zo nostalgisch worden van oude filmbeelden? En wat valt jou dan het meeste op?

Aanraders zijn trouwens welkom!

 

...
Share
10 Comments

Laat een reactie achter op Anita Willems Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

twee × 1 =