Slakken voeren

Dochter zit in haar slakkenfase. Als ze er eentje vindt is ze dolblij. Het beestje mag op haar hand glijden en wordt lief toegesproken. Daarbij aait ze hem soms over het slakkenhuis.

Vandaag had ze een wel heel mooi exemplaar gevonden. Groot en glinsterend grijs met grote voelhorens. Ze praatte ertegen en vroeg of Slakkie sla mocht…

Nu hou ik niet van slakken. Ze eten ongevraagd al veel te vaak sla, Het liefst smijt ik ze dan ook over de heg (niet naar de buren hoor :-)). Achter de heg is een pad met gras en onkruid waar ze van mij hun buikjes rond mogen eten. In mijn tuin hoef is ze niet.

Maar ja…. zo’n lief meisje met haar eerste eigen ‘huisdier’ weiger je geen blaadje sla. En dus mocht de slak een klein stukje slablad en een bakje waar de bodem net nat van was.

Bij het eten moest de slak buiten blijven in zijn bakje – achter in de tuin, ver bij de sla vandaan. Toen is hij ontsnapt.

Het ondankbare sujet.

...
Share

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.