Storm op komst?

De kinderen waren vandaag tergend irritant. Dat vind ik bijna nooit. Soms hebben ze even een lastige bui of doen ze even irritant, maar meestal is dat na enig afleiden / ombuigen / naar buiten gaan of (als het heel erg is) even op bank / trap zitten wel over.

Helemaal dol

Vandaag was echter zo’n dag die iedere ouder denk ik wel kent:

de kinderen zaten vandaag in een onophoudelijke stroom van geruzie, gillend rondrennen, uitdagend gedrag, stoute, dan wel irritante dingen doen (zoals 20.000 rondjes tollen vlak naast mij…), vallen over broodkruimels dan wel elkaar al dan niet expres raken met een knuffelbeest / arm / propje papier om vervolgens doordringend krijsend ter aarde te storten vanwege onmetelijk leed in de vorm van een onzichtbare schram / bult / overige ernstige verwonding die niemand met het blote oog kan zien.

Ik boog om, leidde af, zette ze aan het werk (lekker met spullen sjouwen voor de stort), negeerde een deel en ging met ze naar buiten. Waar ze natuurlijk opeens helemaal niet meer wilden rennen, maar in plaats daarvan klagend (ik ben zo moehoe, waarom moeten we nu wahandelen boehoehoeee) met mij handje in handje wilden lopen. Gelukkig sloeg na een paar honderd meter de rust toe. Want wandelen is fijn. Helaas hield het niet. Weer thuis vervielen ze vrijwel direct in een iets lichtere variant van hetzelfde gedrag.

Nou ja… ik weet dat ze gewoon moe zijn (ze waren beiden wakker om 6 uur) en dat weten helpt.

De kinderen gaan vanavond dus lekker vroeg naar bed. En oooooooh wat ga ik genieten van die avondrust :-).
Ik start vanavond dus ook NIET met die plaswekker, want ik wil geen kind meer zien na bedtijd.
Hopelijk zijn de kinderen morgen dan wat beter gehumeurd.

Herkenbaar?
Hoe kom / kwam jij dergelijke dagen het beste door?

...
Share
2 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

15 − dertien =