Strengere controle op zorgplicht scholen

Op Nu.nl las ik een poosje geleden dat de onderwijsinspectie scholen strenger gaat controleren op het naleven van de zorgplicht.

Scholen moeten er namelijk voor zorgen dat een leerling passend onderwijs krijgt. Als dat binnen de eigen school niet lukt, dan is de school (samen met het samenwerkingsverband) verantwoordelijk voor het vinden van een andere school die wel dat passende onderwijs kan bieden.

In de praktijk blijkt dat het steeds vaker mis gaat met het naleven van die zorgplicht, waardoor kinderen (en hun ouders) vastlopen en er kinderen thuis komen te zitten. Kinderen worden soms zelfs uitgeschreven, zonder dat er een passende school wordt gevonden en / of kinderen worden geweigerd op een andere school.

En dus wil de onderwijsinspectie actiever controleren op dit punt en zwaardere consequenties verbinden aan het niet naleven van die zorgplicht.

Wordt je kind uitgeschreven van school zonder dat je het als ouder weet (dat kan!), wil geen enkele school je kind inschrijven, is er geen school die past en / of is er vanuit instanties weerstand om mee te werken aan een oplossing die minder standaard is (lees: anders dan voltijd gewoon of speciaal onderwijs), dan kun je als gezin flinke problemen krijgen met allerhande instanties.

Met een kind wat inmiddels ruim een jaar thuis zit, lees ik zo’n berichtje met gemengde gevoelens. Want natuurlijk moet deze kwetsbare groep beter beschermd worden. Nu hoop ik alleen maar dat er ook echt goed gekeken wordt naar die kwetsbare groep kinderen en hun ouders (die ook best kwetsbaar zijn). Want inmiddels weet ik dat ‘school’ niet altijd de oplossing is – of simpelweg niet gaat. regelmatig de schietschijf worden van instanties, omdat zij hun kind in bescherming nemen tegen niet passend onderwijs.

In Nederland is er namelijk schoolplicht. Geen onderwijsrecht, geen schoolrecht, maar schoolplicht. Een andere variant dan school is in feite illegaal, not done, gewoon geen optie. Als iedereen meewerkt is het soms mogelijk om een kind (tijdelijk) op een andere locatie / thuis les te (laten) geven onder artikel 11g van de leerplichtwet (de jongere is door andere gewichtige omstandigheden verhinderd de school te bezoeken) en je hebt de totale ontheffing van schoolplicht op grond van artikel 5a (een kind is niet geschikt om op een school te worden toegelaten). Het nadeel van dit laatste artikel is dat er geen verplichting meer is vanuit de overheid om ondersteuning te bieden om het desbetreffende kind scholing te bieden en dat het heel moeilijk schijnt te zijn om je kind in een later stadium alsnog op een school ingeschreven te krijgen.

Begrijp me goed, ik ben ervoor dat er beter naar die zorgplicht wordt gekeken. Ik vraag me alleen af hoe men die zorgplicht ziet. Het zou bijvoorbeeld voor ouders een hele zorg minder zijn als er wat meer ontspannen werd omgegaan met de schoolplicht. Het toestaan van (tijdelijk) thuisonderwijs, bij voorkeur in samenwerking met een school of iemand anders met passende kennis zou voor veel gezinnen zoveel rust geven. Om vanuit die rust te kunnen gaan bouwen naar iets wat past (wat dat dan ook moge zijn.)

Nu ben ik persoonlijk trouwens niet perce voor thuis lesgeven. Ik heb er ooit over nagedacht of ik thuisonderwijs wilde geven. Het antwoord was negatief. Mijn kinderen moesten maar fijn naar school gaan. En zie… hier zit ik. Met een kind wat niet naar school kan. Niet uit idealistisch overwegingen van ons als ouder, niet omdat we het niet geprobeerd hebben. Maar omdat het niet ging. Echt niet ging.

Wij zijn gelukkig gezegend met een samenwerkingsverband en school die tot nu toe goed meedenken en waar onze zoon in de pauzes nog steeds welkom is. Maar zijn zij passend genoeg voor de onderwijsinspectie? Want wat is ‘passend onderwijs’ en wat valt voor die onderwijsinspectie onder ‘school’? Is onze huidige oplossing (wij krijgen werk van school en zoon maakt dat onder mijn toezicht thuis) volgens hen ‘passend onderwijs’? En is dat ‘schools’ genoeg?

Of moet hij straks verplicht met een busje naar een vorm van speciaal onderwijs, waarvan men denkt dat ze ‘m wel in dat blokje kunnen persen? Met sancties naar ons als ouder als wij ons kind in bescherming nemen tegen opties die (op dat moment) schadelijk voor hem zouden zijn.

Of (de optie aan de andere kant van het spectrum) wordt zoon dan gelijk maar afgeschreven als hopeloos geval en wordt het voor de rest van de schooltijd thuis blijven, met als enige optie elders een zorgboerderij waar hij de geiten mag voeren? Zonder enige vorm van scholing / les.

Een passende vorm die in het midden ligt is er namelijk niet of nauwelijks. School is op school en leren op een zorgboerderij of thuis leren mag officieel niet. En als je leerbaar bent (dwz: als je iets kunt leren – en wanneer ben je dat niet eigenlijk?) dan moet je naar school. Behalve als je een hopeloos geval bent, dan worden veel kinderen toch maar afgeschreven, want anders wordt het toch teveel gedoe met dat passende onderwijs – en bovendien te duur.

Dat het nu ook de toekomst bepaald wordt voor het gemak maar even vergeten.

En ik stap maar weer even van m’n zeepkist af….

Share
13 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.