Zo’n dag

Soms heb je van die dagen waarop alles klopt. Mooi weer, blije kinderen, iedereen gezellig en alles loopt als een zonnetje.

Vandaag liep het hier niet helemaal zo. Wat ook logisch is. We kwamen namelijk vrijdag terug van vakantie. En met een chronisch inflexibel kind als zoon hebben we dan minstens 2 dagen gedoe voor het weer gezellig is. Tot die tijd is het een kwestie van regelmatig diep ademhalen en een paar blokjes om in mijn eentje.

Ommetjes zijn best mooi.

En dus zat ik vanmorgen om 10.30 al elders een kop koffie te drinken, omdat het stoom me uit de oren dreigde te komen (iets met zoon, die me zou helpen met een klusje om eerder wangedrag goed te maken, waarbij hij vervolgens ruzie ging lopen zoeken over dat klusje…..right…. ). Bij thuiskomst waren zowel zoon als ik weer gekalmeerd en had hij uit zichzelf van alles gedaan. Alleen was zijn ruziemodus verplaatst naar zijn zus – waar ze de rest van de dag niet meer uitkwamen.

Zelfs tijdens de wandeling die ik met ze maakte (meestal kalmeert dat de boel), hebben ze de gehele 5 kilometer lopen hakketakken…. Dochter plaagt (heel geniepig onderhuids) en zoon wordt boos. En allebei heel de tijd een handje willen terwijl ik maar 1 hand heb (want die schouder is nog niet over). En ze willen nooit een hand als we wandelen!

Er is 1 goed ding aan dit soort dagen.

Het is dan zoooooooooooo fijn als het eindelijk bedtijd is.

Morgen gaat dochter fijn weer naar school. Duim voor me dat zoon zijn pet morgen voldoende op schoolwerk staat ingesteld. Want nog een dag vol gezever en ontploffingen…. hmpf… liever niet!

...
Share
2 Comments

Add a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.