Zo’n week

Het was me het weekje wel: de man was twee dagen laat thuis – waar de kinderen toch altijd door van slag zijn. Ik was een nachtje ziek met buikgriep. En er waren weer eens schoolperikelen met zoon waar ik achteraan moest – en wat thuis veel tijd en energie kostte omdat zoon bij het minste of geringste ontplofte. Gelukkig kan ik het schrijven in de verleden tijd – we lijken de boel thuis weer redelijk gestabiliseerd te hebben en de herfstvakantie start morgen (yeah!). Dus hopelijk blijft de rust in ieder geval tot de school weer start.

Toen werd dochter ook nog ziek, waarmee ze in een snotterig hangaapje veranderde. Wat niet erg was, want ik had de tijd en de rust om met haar te zitten.

Toen werd ik vervolgens natuurlijk ook ziek (ondanks de koude douches… helaas… ), wat bestaat uit heel weinig energie, koude rillingen en een akelige, pijnlijke hoest. En dat met de herfstvakantie in het vooruitzicht…

Enfin… en zo nog wat gedoe. Soms heb je zo’n week.

Ik duik mijn bed in en slaap er eens op. Morgen hopelijk een wat beter bericht (of een blog over de beste hoestdrank… ;-))

Hebben jullie al één van die ellendige najaarsverkoudheden gehad dit jaar? Ik was net klaar met de vorige en heb er nu alweer eentje te pakken 🙁

 

...
Share
5 Comments

Laat een reactie achter op Willeke blogt Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.